Oyun başladıktan 20 dakika sonra -hem de seyircilere- “sizden elektrik alamadım” deyip kendisini kulise atan Engin Günaydın ‘ın sedye ile kültür merkezinden ayrılması sıkıntının üstüne tuz biber olmuştu. (112 Acil servis, gerekli gördüğünü mü, yoksa her isteyeni mi götürüyor acile ?) Urla ‘da bir tiyatro salonunun yapılmasını en çok isteyenlerden biri olarak konuya özel bir ilgi gösterdim. İnternette “2005 yılında Urla ‘da bir tiyatro salonu istiyorum” kampanyası, 2006 yılında Hakan Çeken Kültür Merkezi ‘nin açılmasına belki bir katkı sunmuştur. Urlalılar aslında sahne açılana kadar tamamen uzak kalmadı tiyatroya. İzmir o kadar uzak olmadığı gibi değişik salonlarda defalarca oyunlar sergilendi. Yine internette, bölge sitemizde “Günaydın Urla ‘ya bir özür borçlandı” dedik, çünkü Günaydın ‘ın bulduğu çözüm baştan sona faul duruyordu. Yeni olan kültür merkeziyle yöre insanının iyi ilişkiler kurması da bunun en önemli ayağı… Toplumun hafızasında hoş deneyimler bırakarak yarınlara ulaşacak ki, tiyatro salonu çocuklarımızın hayatının önemli bir parçası olabilsin. Gel görelim, olay günü salondan keyifle ayrılmayı ümit eden yüzlerce genç bir hayal kırıklığıyla evlerine döndüler. Bilet paralarının geri iade edilmesi bile durumu telafi edecek yetenekte değildi. Sahneye çıkan her sanatçının cebinde B ve C planları hazırda beklemeli. Daha önce Urla seyircisinin başka bir yöredeki seyirciden farklı olmadığını yazmıştım. Ama şunu da gözden kaçırmamak gerektiğini sonradan düşündüm; ana kentte yaşayan insanların üzerlerindeki stres onların gülme eşiğini daha aşağılara çekiyor. Oysa ilçelerde, kasabalarda –kente nazaran- daha sakin bir hayat var. Belki içinden gülse de, onu dışa vurması için daha yüksek bir ajitasyona ihtiyaç var. Youtube ‘da Günaydın ‘ın başka sahnelerdeki gösterilerinden videolar izledim. Sanatçının her birkaç cümlesinden sonra salondan kısa bir gülme uğultusu yükseliyordu. Urla ‘da bu tepkiler seyrekti ancak yine de sahnedekini “boşluğa düşürecek” boyutta değildi. Engin Günaydın ‘ın -yerli ya da yersiz- sahnede yaşadığı tedirginliği yok saymak da mümkün değil. Kendisi de ifade etti, birebir ilişkilerde bile her insanın başına gelebilecek sıkıntılardan… “Acaba varlığım ve aksiyonlarım karşımdakini memnun etmeyecek mi ?” İşte sanatın “disiplinle” anılması da buradan geliyor. “İçten gelen ses” korkuları tetikleyen alarm zillerini çalsa da, disiplin, yapılması gereken şeyin formatını ve sorumluluğunu sunuyor. İçten gelen sese uygun davranmak “samimi” duruyor. Öte yandan, sanatçı iç özgürlüğünü yansıtabildiği oranda yaratıcıdır. Bunun sınırı galiba “sorumluluk”. Üç beş arkadaşın bir araya gelmesi değil, kalabalıklar için organize olunmuş, bir ürün sunmak üzere bir araya gelinmişse, o ürünü “sunamamanın” gerekçeleri son derece sınırlıdır. En önemli kriter, hayal kırıklığına uğrayanların “gerekçeyi” paylaşması, benimsemesi olmalıdır. Oysa Urlalı seyircilere gerekçe olarak “kendi eksikleri” gösterildi, izlemeye geldikleri sahne tarafından... Engin Günaydın, sahnede rol yapmadığını, oyunun seyirciyle birlikte gittiğini söylüyor. Birkaç gün sonra gazetelere verdiği demeçte özür diliyor, “beklenmedik olanı” yine seyirciye yüklüyordu. Söyleyecek ne kalıyor… Seyirci adı üstünde “seyircidir”. Sahneye çıkana, beklenmedik –iç veya dış- kazaları karşılama sorumluluğu doğal olarak yüklenir. Standart bir donanım buna yeter. Kanımca Engin Günaydın, “boşluğa düşme” hallerinde kullanabileceği uygun bir B planı geliştirene kadar, tiyatro salonlarında “tek kişilik oyun” değil de, “kahve sohbetleri” organizasyonlarına katılsa daha iyi olur. En azından “bana müsaade” deyip kalkması daha kolay olur.
Atalay Ergezen
02.03.2008 Akşam Ege pazar yazısıdır
Yorum yaz
Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin.
Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir.
Reklam amaçlı yorumlar silinecektir.
'Güvenlik kodunu yanlış yazıp gönder tuşunu bastıysanız, yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın.
Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
doğru yazmışsınız sonuna kadar katılıyorum.orda değildim ama okuduğum edindiğim bilgilere göre konuşuyorum ki ne olursa olsun Günaydın'ın çekip gitmesi büyük yanlış
Site yönetiminden yorum sistemi hakkında açıklama:
Sayın Ziyaretçimiz. 5 yıllık yayın süremiz boyunca yorum modülümüzün işleyişi sizlere duyduğumuz güvene göre şekillenmişti. Bu süre boyunca % 99 oranında genel kurallara uygun davranılması sitemizin onuru oldu. (Bildiğiniz gibi bir çok internet gazetesi, yorum için "üyelik şartı" koyuyor, ayrıca yayınlanmadan önce denetimden geçiriyor.) Ne var ki, ziyaretçi sayımızın her geçen gün yükselmesiyle birlikte, bizim -yayından sonra yaptığımız denetim- son aylarda çok zamanımızı almaya başladığı gibi, -bizim müdahalemize kadar- sıkıntı yaratabilecek iletiler gelmeye başladı.
Takdir edersiniz ki, internet bir özgürlük alanıdır ama bu özgürlük kanunlarla ve yayın politikası tercihleriyle sınırlıdır. Bizim adresimiz ve kimliğimiz açık, herkes tarafından bilinir iken, yayınımıza yorumlarıyla dahil olan kullanıcıların kimliklerini gizleyerek yaptıkları yorumların, hukuki ve manevi sonuçlarının site yönetiminin sırtında olduğunu vurgulamak isteriz.
Bu doğrultuda, gönderilen yorumlarda ip adresinin görünmesini sağladık. Yorum modülümüz üzerinde teknik çalışmamız devam ediyor. Sonradan müdahale yerine, yayından önce yönetici onayı istenecek biçimde sistemi tekrar düzenleyeceğiz. Bu düzenleme ve ek pratik/güvenli işleyişler hazırlandıktan sonra sitemizdeki içeriklere yorum göndermeniz mümkün olacak. Şimdilik gönderdiğiniz yorumlar sayfada görünmüyor.
Eminim sizler de, bir içeriğin altında yüzlerce yorum görmek yerine, seçilmiş, seviyeli, okunubilir uzunluktaki yazıları tercih edersiniz.
Durumdan dolayı özür diler, bilgilerinize sunarız.
.jpg)
