|
Ne hukuk, ne siyaset… Uzun günün sonunda, koşullar başka bir pencereden bakmaya zorluyor.
Zaten hukuk konuşsak işin ucu “görülmekte olan bir davayı etkilemeye kalkmaya” varabilir, siyaset konuşsak, siyaset-hukuk ilişkilerine tarihten örnekler aramak lazım… O da uzun sürer…
Perşembe günü Urla, pek çok ilçede yaşanabilecek bir sosyal hareketliliğe sahne oldu. Ben de oradaydım. Sabah 10:00 ‘dan gece 12:00 ye kadar Urla Belediye Başkanı Selçuk Karaosmanoğlu ‘nun adli sürecini takip ettim; aynı zamanda ne olup bittiğini anlamaya çalıştım.
Bir haftadır daha alt düzeyde hissettiklerim, o uzun bekleyişte daha bir belirginleşti ve kamuoyu önderlerinin, hukuk, siyaset ve ekonomi ötesi fonksiyonlarını göz ardı etmenin insanın içini burkan yanlarında gezindim.
Elbette, hepsi değil ama kendi halkının teveccühüyle bir noktaya gelmiş ve insanların gönlünde, kendisine layık gördüğü yerde kalmayı başarabilmiş liderler, sosyal hayatın, moral değerlerin önemli bir vazgeçilmezi haline geliyorlar.
Milletvekillerini seçip uzağa gönderiyoruz. Onlar bizi unutuyor, biz onları.
Ama, kendisine oy vermiş olsun ya da olmasın, bir kentin belediye başkanı, -eğer yanıp sönen liderlerden değilse- o kentin tüm insanlarının umudunu, güven hissini, moralini sırtında taşıyor. Belki günlük hayatta bu iletişim sadece bir sessizlikten ibaret te olsa, halkını sıkıntıda gören lider ve/veya liderini sıkıntıda gören halk, varlığının bile farkında olmadığı o rutin moralin değerini iyice anlıyor.
Kadınlı, erkekli, kimi esnaf, kimi işçi… İnsanlar üçerli beşerli bir araya geliyorlar. Herkesin yüzü asık. Bir şeyler ters gidiyor. Urla ‘nın güzel insanları bir yıldır, çirkinliklerle ve çirkinlik iddialarıyla muhatap oluyor. Her araştırmanın yan etkilerinden biri sansasyon oluyor. Kimi, siyasette buluyor cevabı, kimi karanlık güçlerde. Bense, her yerde rastlanması mümkün olan olayların, iddiaların yoğun olarak Urla ‘da açığa çıkarılma çabasının altında mantıklı bir neden bulamıyorum. İşi şakaya vurup, “Burası, istenmeyen hallerin yoğun deşifresi ile halkın moral değerlerinin arasındaki ilişkiyi çözmeye çalışan; Derinlemesine Araştırma Laboratuarı” deyip geçiyorum.
-----------------------------
Başkan geldi mi, geliyor mu… Ancak uzaktan mı görebileceğiz. Yasak mı… Tamam… Sadece selamlaşacağız, selamlaştıktan sonra dağılacağız. Söz. Hayır, birincide değil… İkincide, siyah arabanın içinde, arkada oturuyor, yüzü görünmüyor, araç durdu, şimdi göründü, özgürlüğü kısıtlanmış, konuşamıyor, tıraşını olmuş, yüzü gülüyor, bir anlık durmasına izin veriyorlar, kollarını kaldırıyor, ellerini sallıyor… O an kimse duramıyor yerinde. İçinde birikmiş baskı bir yay olup fırlıyor derinden. Çığlık oluyor, gözyaşı oluyor, havaya savrulan bir yumruk oluyor… Sesler kısa ve öz… Seni seviyoruz… Onur duyuyoruz… Fırça ve boyalarla seni bataklığın içinde resmetseler de, gönlümüzde kurulduğun yerden hiç kıpırdamadığını ve kıpırdamayacağını sana göstermek istiyoruz. Gör de üzülüyorsan, hiç üzülme boş yere… Lider, içinde fırtınalar kopsa da, gerekli ve uygun olan kadarını gönderiyor karşıya. Hangi şartta olursa olsun, gücün, dim dik ayakta durmanın, hayata umutla bakmanın ağır sorumluluğunu yerine getiriyor.
Bir belediye başkanının sadece bir belediye başkanı olmadığını tecrübe ettim. Su işlerini, çöp, yol ve ulaşım işlerini yöneten… Yerinde olmasa da vekilinin idare edebileceği… Bir köprü, iki konteynır… Oysa ancak özgür bir aralıkta gönüllerde kurulan tahtlarla, olabildiğince yolunda gidiyor işler. Çapa, kürek ve greyderle değil ki…
Parti, tarih, şehir, hükümet… Hepsi birer değişken… Kimi “değişmezlere” etkisi olamayacak değişken… Anadolu ‘nun neresinde olursa olsun, hangi partiden olursa olsun, sıcak ruhlu halkının gönlünde taht kurmuş bir lider, bir belediye başkanı, aynı koşullarda, aynı atmosferi yaşardı, yaşatırdı.
Urla ‘da “kamu vicdanı” hiç rahat değil bu günlerde…
Atalay Ergezen
03.08.2007
05.08.2007 tarihli Akşam Ege Gazetesinde yayınlanmıştır
Okunma: 1781 | E-Posta
v.1.4.6
All right reserved  Yorum yaz (11 Yorumlar)
|
.jpg)
